Trigger warning: grootouder- en ouderverlies

Soundtrack: Together again – Janet Jackson

Deze boom hangt vol roosjes. En dat is een zinspeling op Rosa, Latijn voor roos, maar vooral de naam van mijn grootmoeder, mijn meter en laatste grootouder die in mei dit jaar overleed.

Haar afscheid was en is nog steeds pijnlijk. Het heeft veel oude wonden weer opengereten, het fragiele kaartenhuisje is ingestort, want nu zijn ook de fundamenten weg. De heropbouw zal wat meer tijd in beslag nemen.

Zij was ook de moeder van mijn vader, die we 5 jaar geleden al moesten afgeven. Het scherpe gemis kwam daardoor weer heel erg naar de oppervlakte in 2025. De gedachte dat ze nu weer samen zijn, is mooi en lelijk tegelijk.

De speelkaarten staan al sinds mijn vaders overlijden symbool voor hem: hij als hartenkoning – de enige heer in de speelkaarten die een zwaard draagt – die op het einde de verkeerde kaart trok, maar toch bleef vechten. Nu is mijn grootmoeder een beetje als de hartenkoningin, weer verenigd met haar zonen en man. De speelkaarten verschijnen elk jaar weer in een andere vorm in een van de kerstbomen, maar de betekenis blijft dezelfde.

De klokjes en zandlopers verwijzen naar de tijd, naar hoe snel die kan gaan en hoe weinig tijd je maar hebt samen als de kaarten van ’t leven plots anders liggen. Het is soms al 5 voor 12 voordat we het beseffen. Wie goed kijkt, ziet misschien een klokje dat wat afwijkt van de andere. Dat klokje kocht ik al in 2017 toen mijn lieve grootvader, haar man, overleed. Ook hij wordt nog steeds hard gemist. Ik hoop dat ze elkaar allemaal hebben teruggevonden – ook nonkel Walter die vorig jaar overleed – daar aan de overkant.

De girafjes zijn dan weer een symbool uit mijn kindertijd. Als kind had ik namelijk een girafje als knuffel, die ik mijn ‘G’ noemde. Met het overlijden van ouders en grootouders gaat er telkens een stukje kindertijd verloren. Ook dat is rouwen: stukjes van jezelf verliezen. Het ornament ‘Soccer’ ten slotte is heel kostbaar. Ik kocht het nog voor mijn vader, maar heb het niet meer kunnen afgeven. Sindsdien hangt het elk jaar wel ergens in een boom.

Op de foto op het altaar zie je mijn grootmoeder in haar mooiste blouse, de bijzondere, atypische rood-zwarte blouse. Die droeg ze ook na haar overlijden. De kleuren van die blouse, toevallig mijn eigen lievelingskleuren en de kleuren van de speelkaarten, komen overal terug in deze kerstboom.

Naast de foto staat de hartenkoningin uit Alice in Wonderland versteend onder een stolp. Stil in de tijd. Het lijkt wel alsof ze haar zoontje, het kaartenmannetje, naast zich heeft staan. Al even versteend als zij, ook al vertelt het verhaal van Alice iets anders. De stolp is bovendien een erfstuk van mijn andere grootmoeder die in 2023 overleed.

Daarnaast staat een andere stolp met een kerstboomstandaard. Daarop hangen enkele minihartjes en een groter hart met een hartritme. Ook in de boom vind je verschillende hartjes terug. Hun harten bleven altijd zo sterk.

Haar liefde, hun liefde, de liefde tussen hen onderling … was onmetelijk groot. Met deze boom probeer ik een stukje terug te geven. Dit is mijn postuum eerbetoon.

Technische fiche:

In deze boom hangen:

• Ca. 14 opvulballen
• Ca. 78 ornamenten
• Ca. 7 effen kerstballen
• Ca. 14 kerstballen met print
• 9 sterren
• 18 roosjes op clip
• 3 lichtstrengen

• Deze zwarte kerstboom is de allergrootste en sinds vorig jaar in de collectie 😉.
• Ook in deze boom hing ik heel wat glanzende, zwarte kerstballen tegen de stam voor extra lichtreflectie. Piep gerust eens tussen de takken door.
• Rozen zijn blijkbaar ook het symbool van … Bulgarije (zie Balkan’s calling)! Raar hoe alles zo samenkomt.
• Vreemd genoeg is deze boom helemaal on trend in het kerstlandschap: de kleurencombinatie, het harlekijnmotief, de speelkaarten, de verwijzingen naar Alice in Wonderland … Meant to be?

Foto’s vorig jaar