Niet lang na het overlijden van mijn vader, op mijn moeders verjaardag, tikte een libelle aan tegen het raam waar mijn moeder zat. Ze bleef halsstarrig proberen om binnen te komen. We zagen er meteen de symboliek van in: dit was mijn vader die mijn moeder een gelukkige verjaardag wilde komen wensen. Sindsdien is de libelle zijn symbool van zijn aanwezigheid bij ons en zien we te pas en te onpas een libelle, soms ook op plaatsen waar het ‘niet kan’.