In 2018 overleed mijn grootvader aan moederskant, hij mijn peter, ik zijn oogappel. Al jaren geleden had hij me toevertrouwd dat ik zijn accordeon zou krijgen na zijn overlijden. Er zat een schattig briefje bij ‘Voor Valerie’, in zijn kenmerkend mooie, krullende handschrift. Het was altijd zijn grote droom geweest dat een van de kleinkinderen een muziekinstrument zou bespelen. Helaas is die droom niet uitgekomen bij zijn kleinkinderen, maar wél bij zijn achterkleinkinderen die pianospelen. Hij zou trots zijn.